THHI, een hart voor wetenschap, techniek en media

Bezoek aan Képzo Iparmuveszeti Szakkozepiskola és Kollegium

Op 18 april vertrekken 24 leerlingen en 6 leerkrachten van het THHI om hun partnerschool in Boedapest te bezoeken in het kader van een door Comenius gesteunde samenwerking. De rode draad van het bezoek is verdraagzaamheid en respect: “Art, Creativity and Technical skills meet Tolerance in order to Communicate Respect”. De samenwerking is afgestemd op de studierichtingen in de Hongaarse school: fotografie, glas, hout, textiel, grafisch ontwerp, multimedia, keramiek, juwelen, boekbinderij, zilversmeedwerk… De geselecteerde ontwerpen worden door de leerlingen voorbereid en afgewerkt tijdens de tiendaagse uitwisseling in Hongarije en volgend schooljaar in België. Op het einde van de uitwisseling wordt telkens een minitentoonstelling georganiseerd.

Tijdens een bezoek in Boedapest heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om zelf een bezoek te brengen aan de partnerschool in het hartje van de stad. Gedurende bijna drie uren kreeg ik een rondleiding in Képzo Iparmuveszeti Szakkozepiskola és Kollegium. Mijn gids Kéri Ildikó is er leerkracht Engels en aardrijkskunde. Ze is enorm enthousiast over de school en ze vertelt gedreven over haar leerlingen en haar passie voor onderwijs. Het is een technische school die gespecialiseerd is in een breed gamma van kunstopleidingen.

De school heeft een traditie van meer dan 230 jaar en is gehuisvest in een statig gebouw. Er zijn grote gangen met hoge plafonds, de muren snakken naar een laagje verf, de traphallen zijn breed en hoog en de balustrades geven het een grandeur die je nog zelden ziet. Laat staan in een publieke ruimte zoals een school. Klaslokalen, ateliers en andere kamers bereik je vaak via grote deuren die je openduwt met ouderwetse, waardevolle handvatten. De vloeren kraken.  

Er is dringend behoefte aan geld, niet alleen voor noodzakelijke renovaties, maar ook om innovatie mogelijk te maken. Qua infrastructuur ademt de school nog het vorige tijdperk uit. De iMac’s van de grafische afdeling lijken te vloeken in dat decor. Er is een voortdurend gebrek aan middelen, ook om de nodige materialen aan te kopen. Ildikó herinnerde me tijdens het bezoek aan het houtmagazijn aan wat ze gezien had op onze school…

Omdat deze school geen technische school is die leerlingen voorbereidt op een reguliere job, maar de klemtoon legt op het kunstaspect, staat ze onder druk van de overheid om afdelingen te sluiten. Het is te hopen dat het pure markteconomische denken het niet haalt van de kunstgedachte. De studenten staan te trappelen om de 21^e eeuw volwaardig in te stappen, maar ze moeten het redden met dat wat er voorhanden is.

Maar het is zeker niet allemaal kommer en kwel. Integendeel. De wandeling doorheen de school is een ontmoeting met enthousiaste mensen die gepassioneerd hun werk doen. De leerlingen leren er de basistechnieken en in dat opzicht is het een technische school, maar ze zijn er vooral om hun creatieve talent te ontdekken en ontwikkelen. Ideeën omzetten in concrete projecten. Er wordt getekend, geschuurd, geschaafd, geweven, gebonden, geveild, geboetseerd. Sommigen zijn verlegen, anderen vragen spontaan of je naar hun werk komt kijken. Iedereen is hartelijk en mensen laten duidelijk voelen dat je welkom bent. Het is een warme school. Ildikó had dezelfde indruk van onze school. Het is een duidelijk raakvlak.

Onze leerlingen zullen zeker opkijken als ze de omstandigheden zien waarin hun generatiegenoten werken vergeleken met hun eigen THHI. We zijn onze ruime lokalen gewoon met beamers, computers, smartboards, internetaansluiting en al de andere vanzelfsprekendheden, of tenminste datgene wat wij als vanzelfsprekend aannemen. Ja, er zijn iMac’s en hier en daar beamers, maar er is ook maar één PC-lokaal voor 450 leerlingen. Maar onze leerlingen mogen zich niet blindstaren op dit materiële verschil. Infrastructuur is natuurlijk erg belangrijk, maar het hart van iedere school zijn de mensen die de school maken: leerlingen, leerkrachten, secretariaat, directie en externe partners.

In de ontmoeting tussen de Vlaamse en Hongaarse studenten ontmoeten technisch talent en creatief talent elkaar. In dat opzicht is het zeker een samenwerking tussen gelijken. Het is aan de leerlingen van beide scholen om van deze ontmoeting een succes te maken. Het is aan de leerkrachten om dit proces te stimuleren en te stuwen. Het pleit alvast voor Hervé Meykens, Johan Mulders en Ildikó dat zij dit project waar aan het maken zijn. Er is al een berg werk verzet en op het terrein zijn de eerste resultaten zichtbaar. Deze samenwerking, een ontmoeting tussen twee culturen, heeft alles om mooi te zijn en te slagen.

Natuurlijk heb ik spijt dat ik geen deel uitmaak van het bezoek binnenkort, maar het positieve is dat er het volgende schooljaar een tegenbezoek volgt en dan zijn alle leerkrachten en leerlingen participanten in dit project. Ondertussen heb ik er een paar Hongaarse vrienden bij. Mijn horizon is weer wat breder. Ik ben wat meer wij geworden.

Wil je de avonturen van onze leerlingen volgen: surf dan naar de site van de school en klik door via Comenius en blog waar je dagelijks een update mag verwachten. Woensdagochtend om 3.30 u. vertrekt de groep in het THHI.

Ik wens iedereen veel succes toe daar in Boedapest. Het wordt een schitterende ervaring!

Aangepast op: 25.04.2012

Back

Bezoek aan Képzo Iparmuveszeti Szakkozepiskola és Kollegium

Op 18 april vertrekken 24 leerlingen en 6 leerkrachten van het THHI om hun partnerschool in Boedapest te bezoeken in het kader van een door Comenius gesteunde samenwerking. De rode draad van het bezoek is verdraagzaamheid en respect: “Art, Creativity and Technical skills meet Tolerance in order to Communicate Respect”. De samenwerking is afgestemd op de studierichtingen in de Hongaarse school: fotografie, glas, hout, textiel, grafisch ontwerp, multimedia, keramiek, juwelen, boekbinderij, zilversmeedwerk… De geselecteerde ontwerpen worden door de leerlingen voorbereid en afgewerkt tijdens de tiendaagse uitwisseling in Hongarije en volgend schooljaar in België. Op het einde van de uitwisseling wordt telkens een minitentoonstelling georganiseerd.

Tijdens een bezoek in Boedapest heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om zelf een bezoek te brengen aan de partnerschool in het hartje van de stad. Gedurende bijna drie uren kreeg ik een rondleiding in Képzo Iparmuveszeti Szakkozepiskola és Kollegium. Mijn gids Kéri Ildikó is er leerkracht Engels en aardrijkskunde. Ze is enorm enthousiast over de school en ze vertelt gedreven over haar leerlingen en haar passie voor onderwijs. Het is een technische school die gespecialiseerd is in een breed gamma van kunstopleidingen.

De school heeft een traditie van meer dan 230 jaar en is gehuisvest in een statig gebouw. Er zijn grote gangen met hoge plafonds, de muren snakken naar een laagje verf, de traphallen zijn breed en hoog en de balustrades geven het een grandeur die je nog zelden ziet. Laat staan in een publieke ruimte zoals een school. Klaslokalen, ateliers en andere kamers bereik je vaak via grote deuren die je openduwt met ouderwetse, waardevolle handvatten. De vloeren kraken.  

Er is dringend behoefte aan geld, niet alleen voor noodzakelijke renovaties, maar ook om innovatie mogelijk te maken. Qua infrastructuur ademt de school nog het vorige tijdperk uit. De iMac’s van de grafische afdeling lijken te vloeken in dat decor. Er is een voortdurend gebrek aan middelen, ook om de nodige materialen aan te kopen. Ildikó herinnerde me tijdens het bezoek aan het houtmagazijn aan wat ze gezien had op onze school…

Omdat deze school geen technische school is die leerlingen voorbereidt op een reguliere job, maar de klemtoon legt op het kunstaspect, staat ze onder druk van de overheid om afdelingen te sluiten. Het is te hopen dat het pure markteconomische denken het niet haalt van de kunstgedachte. De studenten staan te trappelen om de 21^e eeuw volwaardig in te stappen, maar ze moeten het redden met dat wat er voorhanden is.

Maar het is zeker niet allemaal kommer en kwel. Integendeel. De wandeling doorheen de school is een ontmoeting met enthousiaste mensen die gepassioneerd hun werk doen. De leerlingen leren er de basistechnieken en in dat opzicht is het een technische school, maar ze zijn er vooral om hun creatieve talent te ontdekken en ontwikkelen. Ideeën omzetten in concrete projecten. Er wordt getekend, geschuurd, geschaafd, geweven, gebonden, geveild, geboetseerd. Sommigen zijn verlegen, anderen vragen spontaan of je naar hun werk komt kijken. Iedereen is hartelijk en mensen laten duidelijk voelen dat je welkom bent. Het is een warme school. Ildikó had dezelfde indruk van onze school. Het is een duidelijk raakvlak.

Onze leerlingen zullen zeker opkijken als ze de omstandigheden zien waarin hun generatiegenoten werken vergeleken met hun eigen THHI. We zijn onze ruime lokalen gewoon met beamers, computers, smartboards, internetaansluiting en al de andere vanzelfsprekendheden, of tenminste datgene wat wij als vanzelfsprekend aannemen. Ja, er zijn iMac’s en hier en daar beamers, maar er is ook maar één PC-lokaal voor 450 leerlingen. Maar onze leerlingen mogen zich niet blindstaren op dit materiële verschil. Infrastructuur is natuurlijk erg belangrijk, maar het hart van iedere school zijn de mensen die de school maken: leerlingen, leerkrachten, secretariaat, directie en externe partners.

In de ontmoeting tussen de Vlaamse en Hongaarse studenten ontmoeten technisch talent en creatief talent elkaar. In dat opzicht is het zeker een samenwerking tussen gelijken. Het is aan de leerlingen van beide scholen om van deze ontmoeting een succes te maken. Het is aan de leerkrachten om dit proces te stimuleren en te stuwen. Het pleit alvast voor Hervé Meykens, Johan Mulders en Ildikó dat zij dit project waar aan het maken zijn. Er is al een berg werk verzet en op het terrein zijn de eerste resultaten zichtbaar. Deze samenwerking, een ontmoeting tussen twee culturen, heeft alles om mooi te zijn en te slagen.

Natuurlijk heb ik spijt dat ik geen deel uitmaak van het bezoek binnenkort, maar het positieve is dat er het volgende schooljaar een tegenbezoek volgt en dan zijn alle leerkrachten en leerlingen participanten in dit project. Ondertussen heb ik er een paar Hongaarse vrienden bij. Mijn horizon is weer wat breder. Ik ben wat meer wij geworden.

Wil je de avonturen van onze leerlingen volgen: surf dan naar de site van de school en klik door via Comenius en blog waar je dagelijks een update mag verwachten. Woensdagochtend om 3.30 u. vertrekt de groep in het THHI.

Ik wens iedereen veel succes toe daar in Boedapest. Het wordt een schitterende ervaring!

Aangepast op: 25.04.2012

Back